2026 de Spaanse Rias

Na thuis nog wat hektiek en een paar concerten met muziekvereniging Lelystad, gaat het er nu echt van komen. We zien voor het eerst van alles groeien en bloeien rond om het huis, normaal zijn we in april al weg. We lopen nog even dagelijks ons rondje door de wijk. We hopen van harte dat Vanwijnen genoeg huizen gaat verkopen.

Het zou fijn zijn als de wijk klaar zou zijn. Inmiddels zijn onze buren ook na 3 jaar begonnen aan terras en oprit.Wat de boel meteen zal opvrolijken. Naast de concerten dodenherdenking en bevrijding zijn we ook nog uitgenodigd voor een gezellige bbq en overnachting met 55 gelijke VW california campers voor het vieren van 25 jaar succesvol bestaan van de garage campercentrum Amersfoort.

Gevierd met life muziek en lekkere hapjes en drankjes en in het bos van Epe overnachten, gespaart voor de grote bosbranden. We nemen nog afscheid van ouders kinderen en kleinkinderen. We pakken de skibox en camper in en vertrekken naar Folleux. Met grote lading reservedelen, voeding en alles wat we denken nodig te hebben van mei tot november.

In Arzal is de afgelopen winter begonnen aan een grote renovatie van de sluis. Die niet anders als in Nederland verloopt, dus zomaar een maandje langer kan duren. We hebben de tijd en nemen die dus ook. We worden door onze zwitserse vrienden in Cherbourg uitgenodigt om uiteraard te kaasfonduen.

En na een avondje verhalen, pakken we weer door naar Folleux. De Pinta ligt er nog keurig bij. En ook na terug kijken van half jaar beveiligingsbeelden leveren niets bijzonders op. Voor ons een reden om de jaarplaats Folleux nog een jaartje te verlengen. We bestellen de antifouling, leverdag 1 dag voor tewaterlating en worden we weer leuk verrast door onze buurtjes uit Lelystad.

We hadden hun camper al zien schuiven naar Bretagne. Een gezellige avond uit eten volgt in La Rouche Bernard. En daarna pakken wij het onderhoud weer op. De koelkast vernieuwen.

We hadden al instructies gehad van vorige eigenaar Willy van Landegem die ons 4 weken geleen helaas ontvallen is. We hadden na de koop van de boot in 2017 nog altijd zeer regelmatig contact. We zullen zijn raad en adviezen missen maar vooral zijn vriendelijkheid en humor. Willy en Paula RIP. De koel klus gaat voorspoedig en we beginnen van boot weer een zeilboot te maken. Ook onze Argentijnse vriend Martin op de haven heeft zin in een etentje dus worden we in La Roche Bernard verwacht met Franse specialiteit. ANDOUILLE of zo. Nu we weten dat het varkensdarmen zijn hebben we na 1 keer wel genoeg van dit speciaaltje.

We klussen nog paar dagen en de Pinta wordt al weer een hele dame. Na Vilaine feestje met Vuurwerk in Folleux gaat de boot weer op vakkundige wijze te water en worden de zeilen weer aangeslagen. We varen de Vilaine af naar La Roche Bernard en nodigen na de vleestraktatie Martin uit voor een vleesloze kaasvondue.

En vertrekken na de nodige boodschappen naar de sluis in Arzal. Waar we na eerdere ontmoetingen Chris Nederlander, zeilend op de Ghost en Terry woonachtig in UK gedag zeggen .we wachten nog even na de Sluis Arzal, die we een uurtje eerder door konden, opweg  naar Laturballe. Ook hier 2 nachten liggen om alle afvinklijstjes veilig varen oceaan door te werken. En dan op de dag na de 60e verjaardag van Astrid gaan we aan de oversteek van de Golf van Biscaje  beginnen.

We besluiten Ile de Jue over te slaan omdat we de eerste dag nog verwachten, goed te kunnen zeilen. Met de 110 m2 genaker lijkt dat ook goed. Pas om 1800 uur valt de wind definitief weg en kunnen we de zeilen opruimen. Na een mooie dag zeilen duiken we op de motor varend de eerste nacht in. En met een schema om en om,  2 uur op, 2 uur af, ligt er 1 te slapen en de andere te waken in de kuip. De stuurautomaat stuurt, maar opletten doen we zelf. We roepen in de nacht een groot  cruiseschip aan die nadat we overleggen dat hij voorlangs gaat en wij koers en snelheid houden, hij ons weet te vertellen dat we keurig te zien zijn op radar en AIS en dat alleen de bestemming ontbreekt. En na het ontwijken van talloze visbootjes worden we getrakteerd midden in de nacht door dolfijnen show. Blijft mooi hoe ze om de boeg duiken en langs de boot scheren.

Wat is dit mooi meters hoge deining iedere 12 sec. Daar bovenop golven van de wind in andere richting. In de verte opbouw fikse bui in Bretagne. Ondergaande zon en daarna nog ondergaande maan. En een hemel bomvol met sterren met als traktaie dolfijne overal om de boot. Na het noteren van het uurrapportje want 0500uur ontdek je ineens dat de zon al weer probeert boven de kim  te komen. Waarbij het blazen van lucht van dolfijnen naast de boot alweer een grote groep om de boot verraad. Wat is dit gaaf.

Aan veiligheid geen gebrek. We hebben op de boot EPIRB satteliet,  AIS, Radar, nachtverlichting, marifoon om weerberichten en veiligheids berichten te luisteren, Navtex en een SSB korte golf zender. Dan op de persoon reddingsvesten met verlichting en PLB om sateliet alarm te kunnen slaan, MOB horloge en aan de boot lifeboei, joon en lifesling. Op dak een reddingsvlot en een bak vol vuurwerk. In een grabbag klaar om in een reddingsvlot te stappen.

Daarnaast nog garmin in reach mini 2, waar we het thuisfront mee informeren dat het goed gaat aan boord. De Ehbokoffer goed gevuld (we kunnen hechten, verdoven, kateriseren en hopen het allemaal nooit nodig te hebben) en blusmiddelen zal menig ambulance en brandweer jaloers op zijn.

Maar ondanks alles voel je je heeeeel klein op de oceaan.

PINTA NU MIDDEN OP DE GOLF VAN BISCAJE VAREND OVER 5000 MTR DIEP WATER.

Nadat we in december de boot hebben gecontroleerd in Folleux aan de Vilaine in Bretangne zijn we met de camper onderweg gegaan naar UK. 27 december is Nikita jarig in Sheffield en dus combineren we de controle van de boot weer met een leuk reisje. Op de Pinta in Frankrijk, ziet alles er weer piekfijn uit dus na het vervangen van de ontvochtigingsbakken en controle van de stroom kunnen we tevreden zijn over de staplaats op de kant. De windmolen en 2 zonnepanelen zorgen voor de stroom van de boot accu’s en de aansluiting van de stroom op de boot voor de automatische ontvochtiger. Uiteraard gaat het allemaal op zijn Frans en dus hebben ze onze stekker maar even eruit gelaten want de de zekering op de haven knalde eruit. Nadat we even hebben gewezen op openstaande stekkerkasten waar het water gewoon naar binnen kan lopen hebben we onze stekker even verzet naar een paal die er wel gewoon netjes en veilig uit zag. Ze hebben nog een klusje op de haven dus.

Helaas doet onze KPN aansluiting op Mifi niet helemaal zoals we het bedacht hadden en hebben na een weekje vertrek bij de boot al geen beeld meer op de camera. Blijkbaar heeft KPN ook af en toe een resetje nodig om de mifi op afstand aan de gang te houden.

Met veel vertrouwen vertrekken we weer vanuit Folleux en besluiten via Redon te rijden. Redon hebben we afgelopen zomer willen bezoeken maar met de diepgang van 2,00 mtr niet aangedurfd. We staan met de camper aan de haven en kunnen dan mooi zien hoe dit plaatsje eruit ziet. Een gezellig stadje al beetje in kerstsfeer en met de nodige muzikanten in het dorpje. We lopen wat door Redon en doen wat geocaches en gaan de dag erop verder richting Roscoff. We hebben namelijk de Ferry geboekt bij Roscoff om over te steken naar Plymouth (UK). met de weerberichten in de hand ontdekken we al snel dat de wind heel hard gaat aantrekken en met de gedachte dat de Ferry wel eens niet zou kunnen oversteken met te harde wind weten we de boot om te boeken naar 2 dagen eerder. Dat is maar goed ook want met de overtocht kunnen we met de benen tegen het plafond netjes in bed blijven liggen, De muzikanten weten zich op de boot goed staande te houden ondanks dat we de gordijnen alle kanten op zien bewegen.

Vroeg in de morgen komen we aan in UK en gaan we weer links op de weg rijden en besluiten eerst via Bath te rijden. Heel vroeger door de Romeinen ooit eens aangelegde wellness maar nu nog steeds in gebruik. We bivakeren in een botanische tuin en kunnen zodoende rutsig naar het centrum lopen en eten in een Hamburger tent. Weer eens wat anders dan de Fish and Chips die we op de Ferry al hadden gegeten. We willen naar Wales want die staat nog op de bucketlist en besluiten dan ook op te schuiven naar het Westen en belanden in de nodige leuke kleine plaatsjes. Door alle natuurparken heen en uiteraard met de naviagtie van de auto op vermijden van Tolwegen en snelwegen, Dat houdt in dat je soms bij bruggetjes uitkomt waar staat dat 3000 kg de max is. en de breedte 2,10 mtr. Uiteraard staat het in stones en foot maar omrekenen en we durven het aan. De spiegels blijven net vrij en de brug kraakt niet dus zou het goed moeten gaan.

In Wales rijden we alle mogelijke binnen wegen en koppelen alle natuurparken aan elkaa. Uiteindelijk komen we bij de narrowboats terecht die 3 dagen het Nederlandse Nieuws halen omdat een groot Sinckhole het kanaal heeft laten leeglopen. Bijzonder nadat we daar net een paar dagen ervoor hebben gestaan. Hmmmmm soms moet je geluk hebben.

We rijden door het Nationaal Park Eryri en passeren de Snowdonia waar normaal gesproken sneeuw te zien is. Nu niet want de mist verhult de bergtop en dus zien we de Top nu niet.

Als laatste overnachten we nog in het National Park Peakdistrict en gaan dan snel naar de Kidds in Sheffield. Hier vieren we de kerst doen gezamenlijk wat DIY en maken de nodige wandelingen. Daarna beginnen de voorbereidingen voor de echte Engelse kerst. Een grote kalkoen wordt gevuld en we genieten van gezellige kerst en uiteraard de verjaardag van Nikita.

Daarna gaan we weer op weg naar de Ferry in Hull om de koffers te kunnen pakken voor de volgende reis. De moeder van Astrid wil namelijk werken aan haar bucketlijst en heeft een reis naar Tanzania op het programma gezet. Wij gaan mee om haar te begeleiden en genieten van de 11 daagse rondreis in een Jeep onder begeleiding van een top gids Octavian en georganiseerd door Wondertours. Een reis om nooit te vergeten, Kamperen in vaste en tijdelijke tenten. Het zien van de grote trek over de grote savanna en vooral het niet alleen zien van de big 5 maar alle andere dieren, vogels, planten en bomen. Met de uitleg over alles door een topgids is een mooie reis die we weer kunnen afvinken in de bucketlist. Nu we weer thuis zijn moeten we nog even 1500 foto’s verwerken van 2 gsm’s, 1300 foto’s van een spiegelreflex camera en 3 uur beeld van een videocamera.

De kracht zit hem waarschijnlijk in het weg gooien maar dat blijft moeilijk. Astrid is al dagen bezig om iedere foto te beoordelen, recht te zetten, in te zoomen en in de juiste kleur op te slaan. Dus hoezo weg gooien??? Voor we vertrokken naar Frankrijke en UK hadden we met onze andere dochter al afgesproken dat we met ze zouden skiien dus we zijn volop bezig met de voorbereidingen om in te pakken en alle ski spullen te verzamelen. best wel een overgang van plus 30 naar min 10. Maar dat mag de pret niet drukken. Inmiddels hebben we de skibox weer op de camper vast gemaakt en gaan we donderdag richting Obertaurn. Genieten van de kidds en kleinkidds. Kijken of ook zij het skieen onder de knie kunnen krijgen. Op de terugweg hebben we vrienden beloofd om een bezoekje te brengen in Zwitserland Neuchatell. Dus ook dat doen we met een kleine omweg om straks in maart nogmaals over te steken naar Engeland maar dan met mijn moeder zodat ook zij een keer kan bewonderen waar de kleindochter woont en hoe dat toegaat in Engeland. Eerst moet ze nog goed herstellen van een pittige griep voordat we de oversteek gaan maken van Hoek van Holland naar Hull. Van de week hebben we bericht gekregen dat de renovatie van de sluis bij Arzal in de Vilaine vertraging heeft opgelopen dus hebben we iets meer tijd voordat we weer verder zullen reizen met de Pinta in het voorjaar.

Na een heerlijke zomer zeilen en een lange reis naar huis. Liften, regiobussen, Flixbussen, Metro en de trein in Nederland dan is thuiskomen toch echt fijn. Ons huis is een beetje overgenomen door onkruid, slakken en spinnen maar na een paar dagen klussen is het huis weer een toonbeeld. voor de straat.

En na ramen wassen en plaatsen van wat mooie bloembakken ziet alles er weer keurig uit.

Onze agenda is direct gevuld met famillie bezoeken en bezoeken aan vrienden die we ook 4,5 maand niet gezien hadden en buurtjes die ons hebben opgezocht in Frankrijk. We vermaken ons weer goed met de nodige etentjes van Veteranen in Lelystad, bezoekje in Willemstad waar zeilvrienden uit Middelburg een vaste woonplek op de haven hebben en bezoekje aan onze zeilvrienden ook wonen op een boot in Monnickedam.

Daarnaast ook nog de jaarlijkse wedstrijd en bijeenkomst van de Breehornvereniging dit jaar in Hoorn. Heel gek als je daar bezoekje brengt zonder boot en best gek als dan iedereen uitvaart en jij in een rubberboot de start mag helpen verzorgen. En na bezoekje aan vader en moeder, schoonmoeder, broer, zus, schoonzus, zwager en onze kinderen en kleinkinderen zijn we qua famillie bezoekjes weer aardig bij. Zou iedereen ons dan toch gemist hebben….. Voor ons is de tijd met zeilen snel gegaan en was het om, voor we er erg in hadden.

We zijn begonnen met het boeken van de wintervakanties. Bezoekje met de camper aan de boot in Folleux (Frankrijk) voor wat controles en aansluitend zullen we oversteken met de Ferry van Roscoff naar Plymouth en dan via een omzwerving door Wales naar Sheffield om de kerst te vieren met James en Nikita zodat we na haar verjaardag weer zullen terug varen van Hull naar Rotterdam met een Ferry.

In januari staat een Safarie door Tanzania op de planning en in februari 2026 een ski vakantie met de Nick, Carina, Oliver en Charlie om via wederom een omzwerving zeilvrienden op te zoeken in Neuchatel in Zwitserland. En voor je het weet is het dan al weer bijna april en kunnen we de boel weer klaarmaken om weer op de boot te stappen in Folleux en met of zonder plan de Vilaine af te varen en weer te starten met verder zeilen langs de Franse kust van Bretagne op weg naar Spaanse Noordkust en Portugal of ……. afhankelijk van Wind, stroom zon golven deining en o ja iritante orca’s die nog steeds boten tot zinken helpen.

Zodra we thuis zijn is alles weer snel gewent en hebben we de natuur een handje geholpen en hebben een slaaphok en eetverblijf gebouwd voor egels. Helaas denken nog veel katten dat het voor hun bedoeld is maar met hoekpijpen en ducktape weten we toch de katten buiten te houden. Met camera toezicht hebben we de eerste egel, vele katten en vooral heel veel vogels gezien. Dus wat betreft de natuur hopen we dat naast de egels ook de eksters, slakken en spinnen lusten want dat zou voor ons schelen in het ramen lappen en sponningen schrobben.

Binnenkort hebben we het jubileumfeest van de Watersportvereniging Lelystad die inmiddels 50 jaar bestaat en ben ik weer ingedeeld in de hijsploeg zodat ook ik een steentje bij kan dragen aan de vrijwilligersgilde.

Ook heb ik de muziek weer opgepakt en me aangemeld bij de Harmonie nu Muzievereniging Lelystad. En heb inmiddels het eerste concertje al weer achter de rug op een prachtige geleende Eufonium van de Vereniging. Wel heb ik alvast aangegeven dat we uiteraard ergens begin april 2026 weer verder gaan met de wereldreis in stukjes verder naar het Zuiden als de Orka’s ons tenminste niet weerhouden.

We doen veel klussen die we allemaal hebben bijgehouden in OneNote (planningsprogramma op mijn GSM) We voeren daar alles op in en vinken af als het is uitgevoerd. Zo kunnen we goed bijhouden of we alle klussen hebben gedaan die nodig zijn om de boot veilig achter te laten in Frankrijk.

• Zeilen drogen, zeilen eraf, zeilen opruimen in vooronder
• Alle bakskisten leegmaken, schoonmaken, drogen en inruimen
• Motor onderhouden, olie verversen, filters vervangen, impeller, Vsnaar, kranen
• Diesel aftanken, diesel spoelen met MLS cycloonfilter, filters vervangen
• Vallen en schoten naar beneden, wassen, drogen en opruimen in bakskisten
• Kajuit spoelen, Dek spoelen, romp poetsen, stootrand schuren
• Dek repareren terapeutisch pluggen, kitten waar nodig
• Reparaties, koelkast, top katrol, polyester beschadigingetjes,
• Bestellen antivries, winterklaar maken watermaker, motor en watersysteem
• Alle spullen beoordelen wat moet naar huis en wat moet mee naar de boot
• Kleding wassen uitzoeken wat mee naar huis en wat blijft
• Eten en drinken opmaken en de koelkast leeg en schoonmaken
• Lijst met bestellingen in Nederland, meenemen naar Frankrijk in december

Van Arzal varen we naar Roche Bernard en van daar weer naar Arzal omdat we overal nog steeds gratis 2 dagen mogen liggen. Onze laatste tocht gaat ’s morgens vroeg van Arzal naar Folleux. Ongeveer 1,5 uur varen over een prachtige rivier. We zijn bijna helemaal alleen op de rivier. Er hangt een mistlaagje boven het water en maken mooie foto’s.

Bij aankomst in Folleux zoeken we onze winterstalling op en bespreken hoe alles in het werk gaat. We blijven hier liggen tot 2 september 10.00 uur en zijn dan aan de beurt. We worden alweer getrakteerd op een avondje muziek.

Dus we roeien naar de overkant met het allerlaatste overzet bootje. Hopelijk ligt het bootje er vanavond nog anders moeten we tossen wie terug zwemt. Maar na wat bijzondere muziek en een gezellig biertje hebben we toch weer een leuk avondje gehad.

Het wordt spannend want de weersverwachting slaat echt om. Alle dagen staat er steeds meer wind en regenbuien. Het was de reden dat we de rivier in zijn gevaren om beschermd te liggen voor wind en slecht weer. Nu blijkt het pas dat die keuze echt een goede is geweest. Ondanks 30 tot 40 knopen wind aan de kust komen we hier niet boven de 20 tot 25 knopen uit. Het voelt dus goed, dat we de juiste keuzes hebben gemaakt. Spannend is nog even een eerste keer de boot uit het water te halen met een hydraulische kar en tractor. Maar ook dit gaat ondanks de voorspelling 30 knopen wind. Hier is niet meer dan een 10 tot 15 knopen werkelijke wind en kunnen we op zeer beheerste wijze de boot tegen de kar op varen. De bestuurder geeft aan met wat handgebaren iets naar BB of iets naar SB en meer naar voren en dan gaat de kar omhoog op de wielen en wordt onze kiel met 2 meter diepgang vrij gemaakt om de kant op te rijden.

We mogen zelf met de hoge drukslang de boot Karcheren (afspuiten) en zien dat ons werk beloond is afgelopen jaar in Cherbourg. We worden netjes op de boten parkeerplaats geparkeerd. We staan ook hier goed beschermd tegen de wind en mogen nog even een weekje op de boot kamperen. Dat wordt weer op de emmer plassen en ….. en afwas water wegbrengen. Ook hier staat met 40 knopen wind er niet meer dan 25 knopen waardoor we ons goed veilig voelen en de boot straks met een gerust hart durven achter te laten. Ook de verzekering was positief over deze plek dus ook die was weer akkoord. Nu nog proberen zonder openbaar vervoer in Vannes zien te komen. We hebben zoekopdrachten uit staan op BLABLACAR een programma om te carpoolen. Maar we hebben ook inmiddels een aanbod om met de eigenaresse van de haven mee te rijden naar La Roche Bernard waar we dan op 1 tijd een bus kunnen pakken (70 minuten reistijd) naar Vannes. Daar stappen we 23.59 uur in de Flixbus en zijn dan in de middag op 10 sep weer in Nederland. Nog een paar dagen klusjes klaren op de boot hopelijk met nog wat mooi weer en wat rondfietsen vanuit de haven met geleende elektriche fietsen en dan hebben we er weer zin in om thuis te zijn.

We hebben de planning rond we gaan naar Ile d’yeu. We starten vroeg in de ochtend met een mooi windje en zetten koers naar de kaap die we moeten ronden. Je kan er tussen de rotsen door maar met downwind en voorspelling 20 knopen lijkt het een niet zo’n goed plan. Dus gaan we buiten alle rotsen om. En ja hoor als we bij de rotsen komen en begonnen zijn aan de grote omtrekking zakt de wind in en gaat de motor weer even bij. We willen wat hoger aan de wind komen en moeten hele grote windmolen parken ontwijken. Dat gaat prima als je er maar 500 meter wegblijft anders komt er een watchdog schip naar je toe om te vertellen dat je verder afstand moet houden.

We krijgen weer wind en zeilen naar Ile d’ Yeu. Een haven met een ingang om het hoekje. We roepen weer op op kanaal VHF 9 en mogen weer in de wachtstand. Dat loont, we krijgen omdat we mooi vroeg zijn en de haven net weer is leeg gelopen een mooie plek in een box; die overigens achter ons aan de andere steiger net als in Terschelling weer 4 dik wordt dicht gelegd. We willen niet weg maar kunnen ook niet weg. Iedereen heeft het altijd over dit eiland dus we gaan weer wandelen en besluiten met de Noord kant te beginnen.

Een flinke wandeling met weer veel dezelfde kustroutes en huisjes met aan het einde een grote vuurtoren, 400 treden die je voor 4 euro mag beklimmen en van het uitzicht mag genieten.

Dat doen we en uiteindelijk lopen we via de bossen al geocachend terug. De cache bij de kerk laten we maar even voor wat het is omdat het zondag is en het erg druk is met muggles (niet geocachers). We merken wel dat als je uitlegt wat je aan het doen bent mensen het grappig vinden en zelfs ook enthousiast worden om het spelletje ook te doen. We eten onderweg in een leuk barretje een frietje en een hamburger daar waren we echt aan toe. Lekker met mayonaise. De haven is een drukke haven en de ferry’s brengen en halen de toeristen af en aan en varen met veel geweld de haven in en uit. Toch is de haven goed beschut en vallen de golven dan ook erg mee. In ile d’ Yeu gaat het weer voor de komende tijd omslaan en dat betekent dat de winden die ons helpen terug te komen, een paar weken schaars gaan worden. Zodoende besluiten we de koers te wijzigen en gaan vanuit hier toch weer naar het Noorden. We varen met een mooi windje naar La turballe waar we al eerder zijn geweest. De haven was goed bevallen en zijn nu dus de andere kant van de haven gaan verkennen een moeras gebied met daarachter grote zoutvelden.

Die velden liggen om te lopen net even te ver voor ons 25 km voor een beetje zout doen we dus maar niet. Op de terugweg stoppen we bij een strandtentje waar Astrid een grote portie chichis,( in spanje heten ze churros) haalt en ik er een bakje caramel saus bij krijg.

Uiteraard smaakt het niet zoals Astrid het vroeger ooit eens gegeten heeft maar dat is altijd zo. Alles wordt anders ook je smaak blijkbaar. Na La turballe bedenken we dat we naar Quiberon gaan, maar onderweg veranderen we dit idee naar Crouesty en uiteindelijk besluiten we te ankeren bij Anse de Suscinio. Een plaatsje met kasteel aan een strand met de wind vanuit de walkant ‘,een mooie hoge wal. We gooien het anker op 8,5 meter diepte en blijven voldoende op afstand van 2 andere schepen die er al voor anker liggen. Het lijkt of we stroop achter ons hebben en al snel komen er steeds meer boten om ons heen liggen.

De wind trekt aan naar windkracht 6 maar met een ankerketting van 35 meter liggen we toch bijzonder rustig en slapen we uitstekend. We blijven nog een tweede nacht op anker liggen en maken dan de definitieve keuze. We gaan de rivier de Vilaine weer opzoeken en zeilen met een hoge wind naar de ingang. We moeten goed rekenen, omdat hier op de kaart zeer weinig water staat, 2 uur voor hoog water kunnen we uitstekend de sluis bereiken. De sluis staat bekend als chaotisch en alles gaat een beetje met de Franse slag. We varen bijna stationair naar de sluis en liggen klaar om als 1 van de eerste naar binnen te kunnen. het gaat inderdaad weer behoorlijk chaotisch en kunnen de boten steeds op tijd af- houden, zodat we zonder schade de sluis kunnen nemen. We worden bij het uitvaren op applaus getrakteerd door het publiek die speciaal voor dit spectakel op de kade staat en applaudiseert, omdat we het keurig zonder schade hebben kunnen fixen.

We contacten de haven van Arzal en krijgen een plek op India 2, die weten we niet te vinden en vragen nog even waar die plek ligt. Dat is dus aan de overkant van de haven aan de kant bij Camoel, ook daar liggen mega veel boten die allemaal horen bij de capitainerie van Arzal. Ook daar hebben ze alle voorzieningen en je kunt via de sluis lopen naar Arzal. We gaan nog wat geocachen en beginnen aan de klussen om de boot klaar te maken voor de stalling. De zeilen zijn droog en kunnen die dan mooi droog opbergen. We ruimen de bakskisten leeg en maken die schoon zodat we de zeilen netjes kunnen opbergen. Verder halen we alle vallen en schoten eruit en doen ze in een sopje. Dat is niet voor niks en ze komen er weer mooi schoon uit te voorschijn.

We hebben hier nog steeds 2 dagen liggen gratis dus gaan we weer naar Roche Bernard. We krijgen een plek op de A steiger en zien dat de vakanties ten einde lopen. Het wordt erg rustig in de havens en ontstaan steeds meer lege plekken. Iedereen die we zien is zeilen aan het bergen en klaar aan het maken voor het bergen op de wal of in het water. We hebben de verzekering weer geïnformeerd over de plannen en met een klein extra eigen risico is de boot ook weer netjes ondergebracht voor de winterstalling. We hebben de rubberboot weer met lucht gevuld en kunnen omdat er niemand naast ons ligt mooi de zijkant en de stootrand poetsen.

We krijgen regelmatig complimenten van zeilers die onze boot een beauty vinden dus poetsen we er lustig op los. 2 dagen Roche Bernard en nu weer naar Arzal. Om het motoronderhoud te doen wil ik in de buurt liggen van een Volvo Penta dealer maar ook dat is hier een beetje een vars. Ze bestellen de onderdelen die nodig zijn en de voorraden zijn minimaal. We hebben de olie ververst alle filters vervangen. De diesel opgetopt en met het MLS filter de tank meerdere malen doorgespoeld zodat we geen beestjes of plantjes in de diesel krijgen.

Astrid heeft de andere zijkant gepoetst en ook nu weer vinden onze engelse buren de boot weer een beauty. Dat vinden wij dus ook !!! Vandaag hebben we een beetje rustdag en wandelen naar Arzal en doen een paar geocaches om vervolgens de regenbuitjes wat te doorstaan aan boord.

Het wordt nu langzaam wat ander weer en de voorspellingen voor de komende dagen zijn veel wind en af en toe regen. Een mooi moment om naar de eindhaven op te stomen Folleux here we come.

Klein lijstje met data:

• 700 mijlen gevaren van Cherbourg naar Folleux
• 220 liter Diesel getankt
• 122 uren motor of motorsailen
• 5 keer een regenbuitje meestal snachts
• hoogste temperatuur 35 graden op dek 45 graden
• Klussen, toilet handpomp kapot, oude zonnepanelen delamineren, buiskap stiksel kapot, harpje top beslag vernieuwen, afstandsbediening stuurautomaat weigert, lekkage dek opgelost spinlock opnieuw gemonteerd
• aangelopen havens: Cherbourg, Guernsey, Lezardrieux, Roskoff, Brest Moulin Blanc, Anse du Fret, Audierne, Benodette, Concarneau, Ile de Groix,Ile d’Houat, Crouesty, Arzal, Folleux, La Roche Bernard, Arzal, Quiberon, Trinite Sur Mer, Crouesty, Vannes, Ile aux Moines, Crouesty, Belle Ile, Kernevel, Locmiquelic, Port Louis, Ile de Groix, Quiberon, Groestey, Aradon, Ile aux moines, Ile D’arz, Crouesty, Penerf, La turballe, Pornichet, Pornic, Ile d’ yeu, La turballe, Suscinio, Arzal, La Roche Bernard, Arzal, Folleux

We hebben op 2 september de afspraak om op de wal geplaatst te worden en we hebben op 9 sep een Flixbus geboekt die via Parijs naar Lelystad rijdt. de Flixbus kost maar 50 euro PP de taxi naar de Flixbus waarschijnlijk 80 euro maar dan zijn we ook op 10 september in de middag weer in Lelystad en kunnen we beginnen aan het winterprogramma.

We hebben de supermarkt leeg gekocht en hebben nu de 5e andere plek in de haven van crouesty gekregen. Aan de U steiger vlak naast het sanitair, dicht bij de winkel maar 1400 meter van de capitainerie. Dus die hebben we maar even gebeld en verteld wat onze code is van de Pas Escales. Astrid begint aan een wasje en we hebben de mast onder handen genomen. Ik klim de mast in met hulp van onze nieuwe maststeps en Astrid beveiligd de lijnen zodat als ik zou vallen nog even boven in de mast blijf hangen. Na een grondige controle van de mast, alle hang en sluit werk en lijnen ,komen we tot de conclusie dat 1 harp wat verdachte verkleuring heeft dus die gaan we voor de zekerheid vervangen. De harp is ooit door UK Sails geleverd samen met een Harken 6 blok om te dienen als Noodstag en als hijslijn voor de halfwinder. Daarna gaat Astrid met hoogtevrees de mast in en poetst vanaf de top naar beneden de mast, zodat deze er weer een poosje tegen kan en vuil zich minder goed kan hechten.

Ook de motor krijgt weer een grondige controle en we draaien de watermaker even in de flushing (spoel) stand. Alles is er weer klaar voor en we gaan de dag erop vertrekken naar een spannend plekje Penerf Damgan. Met een mooie zeilwind zakken we af naar het Zuiden en naderen de kronkelende geul naar het achter gebied waar de haven van Penerf zich bevindt. We roepen op en weten dat eigenlijk normaal gesproken alleen boten tot 10 mtr welkom zijn, maar 11 meter zal toch niet echt een probleem zijn. De havenmeester vindt de boot mooi en bezorgt ons een plekje met voldoende diepte aan de drijfsteiger welke verbonden is aan de wal. Fijn als je zonder taxi kan afstappen maar vervelend als die steiger dwars op de stroming ligt. Daar komen we iedere 6 uur achter als de stroming op zijn meest is wordt de boot zijdelings door de kiel schuin gedrukt de ene kant op en 6 uur later naar de andere kant. Daar komt dan nog een toenemende wind bij waardoor we al snel besluiten niet de volle 2 nachten te gaan benutten.

We lopen ons standaard geocache rondje en komen langs vele oester kwekerijen en een mooi vuurtorentje op uitgesleten rotsen. Het is een klein dorpje met weinig winkeltjes. eigenlijk geen. wel een restaurantje maar verder niet veel. We lopen dan ook in een paar uur het hele plaatsje rond.

Als we uitkomen aan de kust bij een vuurtoren blijkt de weg terug over een camping te lopen. Een aardige toerist opent voor ons de poort met een pasje. Maar aan de andere kant staan we dus zonder pasje voor een dichte voorpoort. Na wat klim en klauterwerk weten we toch de weg weer te bereiken. En na ons rondje en wat gesprekken met de Franse achterbuurman , die het ook niet echt lekker vindt liggen besluiten wij de volgende morgen de 2e ligdag terug te boeken en te vertrekken naar La turballe. We varen eerst de kronkelende geul uit en hijsen de zeilen maar na een uurtje of 2 zakt de wind er helemaal uit en varen we al motorsailend langs Piriac Sur Mer.

Deze haven ligt nu aan lage wal en heeft een korte invaar tijd 2 uur voor en 2 uur na hoog water en wachtboeien voor de haven. We slaan deze over en bewaren deze plek voor de terugreis naar de winterstop. Bij La turballe krijgen we weer een prima plek aan de buitenhaven. In de haven worden we door een zeer vriendelijk en behulpzame havenmeester opgevangen en vast gelegd. Hier zullen we met de stepjes gaan geocachen en besluiten om op de step naar Priac Sur Mer te steppen.

Een flinke afstand die we uiteindelijk dan ook goed in de benen voelen. We zijn inmiddels Bretangne verlaten en komen in de nieuwe regio Pays de la Loire. Hiervoor hebben we geen gastenvlaggetje dus Bretagne gaat eruit en Frankrijk gaat erin. Naast de haven kunnen we het strand op dus we besluiten eens lekker te gaan zwemmen. Even afkoelen na deze warme dagen. Het dek van de boot loopt op de dag al snel op naar boven de 40 graden en binnen halen we makkelijk de 30. Dus we spannen alle dagen zonnedoeken en rollen onze UV schermen uit. Daardoor zitten we wel in de wind maar niet in de UV van de zon. Als we weer 2 nachten hebben gelegen varen we door naar Pornichet hiervoor gaan we om een kaapje meestal een aapje zoals wij dat zeggen. hetgeen betekent dat er meer wind en meer stroming omheen zou staan, maar hier valt dat reuze mee. Ondanks dat we al wel weer klimmen naar een coef 90% ofwel meer springtij dan doodtij. Hebben we van de kaapjes weinig last. We worden wederom getrakteerd op groepen dolfijnen net voordat we tussen rotsen een ondiepere plaat op varen. Hier gaat de diepte van 15 meter terug naar 5 en blijkbaar is dat ook een plek waar dolfijnen zich graag ophouden. Op de Orka App horen we een melding dat er nu een Orka gezien is bij het eiland Belle Ile in FRankrijk. We kijken elkaar aan en hadden toch echt het idee dat ze juist naar het Oosten vertrokken waren richting A coruna Spanje. Hmm vreemd maar goed het blijft bij Orka gezien en geen aanval dus hopen we dat mensen zich hebben vergist. Astrid zei namelijk ook toevallig voor de grap, he daar zwemmen baby orka’s, terwijl het een groep grotere dolfijnen waren. Donker van kleur, we denken de Grand Dauphin.

Mooi om dat schouwspel steeds te zien. In Pornichet worden alle UV doeken en lakens weer gespannen want het blijft warm. Er is hier voldoende te beleven. Zo is er een hele grote markt en een vishal. Wordt er opgetreden bij het oude gemeentehuis en wordt er een optreden gedaan op straat. Ook zoeken we bij de plaatselijke U ship en andere winkels even naar een vervangend harpje van Harken. Ze verkopen wel het zelfde blok maar losse harpjes van harken die hebben ze niet en na wat passen en meten komen we erachter dat het merk Wichard niet past. We wandelen net als heel veel toeristen al geocachend langs de promenade door het oude stadje en we eindigen bij een barretje.

Hier pakken we biertje en prikwater en hebben zodoende weer de nodige caches gescoord. De vraag welk stadje vermeld werd op de klok in de stad konden we in het donker niet lezen maar met wat gokken wisten we Nantes in te vullen, wat ons logisch leek ,omdat we ons in dit gebied begeven op dit moment. Het is mooi om te zien hoe groot de verschillen nu zijn in hoog en laag water (al gauw bijna 4,5 meter). We maken een foto van de binnen haven voor en erna en zien dat ook grotere zeilboten gewoon op hun zijkant gestald kunnen worden.

Best een raar idee want er is toch echt wel een tijdje bonken voordat de boot weer drijft. We beginnen wat plannen te maken voor La Rochelle en het bezoekje aan Ile de Jeu Deze staan voor dit jaar nog op onze bucketlijst. We willen ook nog langs Pornic. Hier is bij de ingang weinig water maar door een goede timing kunnen we de haven invaren met 3,5 meter op de meter. Bij springtij zou hier minimaal 2,10 meter in de haven moeten blijven staan en op het plekje waar wij worden neergelegd zelfs 3 meter. Ook hier zijn meerdere havens. Pornic is een oud stadje met een stadswal en een kasteel aan de ingang. Als je door de muren loopt kom je in de binnenhaven die bij laag water volledig droog valt.

We lopen langs de kustlijn en bezoeken grote totembellen die we bij binnen varen hadden zien hangen. Of ze nog in gebruik zijn is niet helemaal duidelijk want er zijn afgesloten deuren en steigers zodat je er niet helemaal bij kunt komen. Ik had wel even willen vissen maar dat zat er dus niet in.

Het is inmiddels veel te warm om nog te wandelen en op de boot gaan we dus in de ruststand. Beetje in de wind en uit de zon. Vannacht is het harder gaan waaien en is de wind gedraaid naar vanuit het land. We maken de planning voor het zeilen naar Ile de Jeu. Dat wordt weer een keer wat vroeger opstaan, voor de wind naar een kaapje en dan halve wind naar het eiland met voorspelling voor morgen 20 knopen. We hebben vandaag een rustig dagje broodbakken, beetje schoonmaken, stukjes tikken en vooral vanmorgen beetje uitslapen.

We hebben besloten om vanaf Quiberon weer naar onze favoriete haven Crouesty te gaan. Daar blijft de grote supermarkt voor Astrid een fijne winkel om groot in te slaan. Grote voordeel, de winkel is op de haven, en daarmee met de rugzakken snel te bereiken. Op de haven wordt alweer een tent opgebouwd en het ziet er naar uit dat ook hier dus weer een optreden zal plaats vinden. We liggen weer eerste rang dus dat wordt leuk. Het is een bijzondere band met trompetist, baritonsax, gitaar, piano en drums. Het is bijzonder dat hier, een vermoedelijk danspaar, die de show steelt en ook hier weer de jeugd meekrijgt. Zeer geslaagd avondje dus weer.

De volgende dag gaan we de Morbihan verder verkennen. We waren nog niet in Arradon geweest dus een goede optie en we willen eigenlijk nog wel wat ankeren. In Arradon staat weinig water dus we moeten via de marifoon even vragen hoe we de haven aanlopen, of er een boei of een steiger vrij is. We krijgen een aanbod om de laatste plek met diepte 2,10 mtr te gaan liggen aan de steiger. We wachten even tot een boot vertrekt met een familiereünie en dan kunnen we de boot vast maken.

Een redelijk bumpie plek door langsvarende boten, maar wel met de lijntjes aan de kade. We gaan weer wat rondlopen en doen weer wat geocaches en lopen langs een oester kweker. Het rondje is om de baai heen en komt uiteindelijk uit bij Port Blanc, waar we later nog een keer aanleggen. In de bossen en langs de kust mooie routes te lopen maar wel af en toe wat lastig geocachen, door best wel veel afwijking van de GPS van de legger of onze GSM.

We krijgen op de kop van de steiger bezoek en je raadt het al, ook hier wordt een bandje geinstalleerd, Het is een Fransman op gitaar die voor een groep mensen van een bedrijf op een mooie oud schip een feestje gaan vieren. We zitten dus eerste rang en genieten ook van de muziek. Het dorpje Arradon is een bruisend en levendig plaatsje. met in de haven veel zeilende jeugd.

Ik film overdag een fanatieke jongeman die net zijn zeilende foiler surfplank voorzien had van een foiler om ook zonder een parasailertje te kunnen surfen. Hij is er druk mee om een waterstart te maken en  droog terug te komen aan de kant. Ik vraag zijn Appnummer en stuur hem de gemaakte filmpjes, waar hij heel blij mee is en noemt zich zelf in de app de surf quy.

Er wordt snachts gevist op de steiger door een groep die een zeilboot hebben liggen en maken zoveeel kabaal en beweging dat onze bewakings camera op de boot iedere 5 minuten alarm geeft en een filmpje opneemt. Ik zet het systeem maar even uit en gelukkig zijn ze snachts gaan varen en keert de rust weder.

De volgende morgen willen we het 2e deel van het eiland Ile aux Moines nog verkennen en krijgen een plekje aan steiger 1 . Op de vrij drijvende steiger is stroom en water (water is afgesloten wegens grote tekorten aan drinkwater).

We varen met de taxiboot naar de kant en huren versnelling fietsen. De verhuurder vindt ons dappere hollanders en is van Nederlanders wel gewend dat ze niet perse om accu fietsen vragen. We snappen later wel waarom hij wat gereserveerd keek. We fietsen het hele eiland rond en lopen waar we niet kunnen fietsen. Zo hebben we dan alle geocaches van het eiland gescoord. We weten dat er een goede oesterbar zit op dit eiland en we hebben nog een 36 jarig huwelijksmaaltje te goed. Dus besluiten hier eens lekker uit de band te springen. We bestellen niets maar laten ons verassen. Dat hoef je tegen de jongeman maar 1 keer te zeggen en die pakt meteen lekker uit. Oesters, Venusschelpjes, Gamba’s en een heerlijke witte wijn met als toetje van cremebrulee met pruimen en geroosterde amandelen en een echt frans kopje koffie. (voor mij wat weinig koffie, maar goed mijn maatstaven zijn dan ook anders)

We lopen voldaan terug naar de steiger en laten ons door de watertaxi weer naar de boot brengen. Inmiddels hebben we een veel te grote drukke boot naast ons gekregen waar 6 paxen op en af stappen over onze boot. Nadat ik vertel hoeveel werk het is om het ons oude dek nog wat levensjaren te geven gaan ze rustiger en op sokken over ons dek. We bakken smorgens nog een brood voor de komende dagen zodat we niet direct weer een winkel hoeven op  zoeken en hebben nog 200 liter drinkwater.

Dus nog genoeg voorraad. Er ligt achter ons een FF van een meter of 6 en ook dat blijken Nederlanders. Een jong stel loopt langs en zeggen in het Nederlands gedag. Al snel zitten ze bij ons aan boord met een koppie zeilers koffie( geen melk geen suiker) en vertellen ze dat met een weekje vakantie en slecht weer in Nederland ze het bootje even op een trailer hebben gezet en even naar Frankrijk zijn gereden om een weekje te zeilen en dan weer terug. Het hoofddoel een keer gevaren te hebben op de Golf van Biskaje. Dus ze moeten eerst nog even de Golf de Morbihan over om bij de studentenclub uit Leiden mooie verhalen te kunnen vertellen.

Na alle drukte hebben we nu echt behoefte aan wat rust. We stippelen de route uit over ondiepe stukken naar Ile D’árz en gooien daar na wat rondjes kijken  ons anker uit. Volgens de wind verwachting gaat de wind draaien naar achter het eiland en kunnen we hier wat uitrusten. Niet veel later komt er een s…….. Fransman die zijn anker ongeveer op ons anker gooit. Als ik hem er op aanspreek dat de wind gaat draaien en we last van elkaar gaan krijgen trekt hij zijn schouders op en gaat naar binnen. Resultaat wederom een onrustige nacht voor ons. De voorspelling komt uit en hij eindigde ongeveer 5 meter voor onze boot. We gaan slapen met een mooie zons ondergang met maar met de wetenschap van ankerwacht. Ieder uur even kijken.

Gelukkig draait smorgens de wind iets terug en zwakt af, waardoor we besluiten niet nog langer naast de sukkel te liggen. We zijn er vroeg bij en hij wordt niet eens wakker en zal wel gedacht hebben. Ik heb gewonnen want de Pinta is vertrokken. Grrrrrrr. We gaan naar de overkant van Ile aux Moines en vragen een Mooring boei bij Port Blanc. We boeken meteen voor 2 nachten en willen rust. Omdat we overdag niet gewend zijn te slapen maar gewoon kilometers te maken gaan we met de taxi naar de wal en lopen nu vanaf Port Blanc in de richting van Arradon langs de kust en geocachen ons een weg naar een kerkje met een multicache.

Daar gaan we op de bankjes zitten en beantwoorden daar op rustige wijze alle vragen. De eindcache  ligt op een zeer voor de hand liggende plek net voor de deur in een bord met de naam van de kerk.

De mooringbal, die we hebben is veilig en rustig maar wel wat beweeglijk door de vele langs racende rubberboten. Maar we kunnen eindelijk rustig bijkomen van een drukke week. Uiteraard liggen er weer reizende Nederlanders met Beppie uit Makkum naast ons. Geen fransen dat geeft rust……

We hebben doordat we konden schuilen in Locmiquelic nog wat kunnen fietsen die we konden lenen van de haven. En bezoeken daar de Citadel en het ereveld in Port Louis. Ook de begraafplaats waar de overledene geëerd worden vanaf WO-I en WO-II. Een geocache diep in een trap en een grot naar beneden laten we maar aan ons voorbij gaan. We lezen in de app dat ook anderen hem zeker niet veilig vinden

We zijn op 21 juli 36 jaar getrouwd en willen graag uit eten. Helaas is het een maandag avond en zijn de restaurants gesloten dus zijn we uitgekomen bij een Bankok Tai waar het binnen zo warm was en dus maar eten besteld hebben en takeaway meegenomen naar de boot. We hebben een keuze Sushi gemaakt en deze met een drankje op de boot verorberd. We spreken af ergens onderweg als we een restaurant tegen komen waar we een grote Fruit de Mer kunnen bestellen met allerlei soorten vis we daar het gewoon nog een keertje over doen.

We schuiven nog een haventje op en met het juiste tij vertrekken we vroeg vanuit Locmiquelic naar Port Louis. 1,5 Mijl verder dus bijna niet de moeite om los te gooien. Nadat we een veerboot even de ruimte geven aan te leggen varen via de diepe stukjes naar de ingang van Port Louis. We roepen op en het lijkt erop dat we ze hebben wakker gemaakt. De havenrubber moet nog langs de boxen varen om te kijken of er lege plekken zijn en na een minuut of 10 krijgen we een plekje achter in de haven. We vinden het wat ongezelliger dan aan de visitor steigers omdat veel Franse boten dan verlaten om je heen liggen.

Maar we hebben nog genoeg wandelingen dus we gaan na het melden bij de havenmeester er weer snel op uit. Navraag bij de havenmeester leert ons ook hier dat 12 jaar eerder de haven is vernieuwd en uitgebaggerd. En dat dus ook hier de navionics kaart en andere waterkaarten niet zijn bijgewerkt. We hebben gezien dat er een natuurparkje moet zijn langs de kustweg en wandelen weer een rondje. We lopen voorzichtig de brug op van de haveningang. want deze lijkt al vele jaren buiten gebruik. En na een grote ronde komen we weer uit bij alle fortificaties en wandelen weer naar de boot

Ons oog is gevallen op een restaurantje langs de haven waar ze lagoustines verkopen. Astrid heeft daar al enige tijd haar zinnen op gezet. Dus besluiten we daar ons avondmaaltje te gaan doen. Ik bestel een fish and ships. Er zit veel werk aan een lagoustine om deze te pellen en het maximale eruit te halen. De zielige oogjes die Astrid aankijken blijft voor haar een dingetje.

We gooien de volgende morgen vroeg los in Port Louis in de hoop dat in vakantietijd het mogelijk bomvolle eiland ons een plekje gunt. We hoeven alleen over te steken en komen al vroeg de haven van Ile de Groix binnen. We roepen op en de eerste reactie is inderdaad maak maar vast aan de boeien in de voorhaven. We hebben de webcam van te voren gezien en dat staat ons niet echt aan 2 rijen van 25 aan elkaar gebonden boten naast elkaar met voor en achter mooring ballen. We worden door Fransen met een mooi verhaal opgelopen en deze krijgen op vreemde wijze toch een plekje aan de steiger in de binnenhaven. We besluiten gewoon geduld te hebben en dobberen in de haven ingang. Inmiddels is de rescue boot gealarmeerd en deze geven we even de ruimte naar buiten te varen en al snel staat de havenmeester weer boven op de kade muur en roept naar ons gewoon naar binnen varen en plekje 2 in de haven is voor jullie. Tot zover dank je wel havenpersoneel. Weer een topplekje in Ile de Groix.

Al snel worden we begroet als echte locals inmiddels door een belgische zeiler die ons al binnen heeft zien varen en we hadden al eens naast elkaar gelegen in Vannes. Daarna nog een Nederlandse meneer op leeftijd die de boot te koop had staan want het was met zijn 82 jaar een beetje zwaar aan het worden. Weer genoeg te beleven dus. Dezelfde dag besluiten we een klein rondje alvast te lopen en wat geocaches aan de westkant van het eiland te doen.

Een mooi kustpad met prachtige uitzichten over de ingesleten kliffen. Als er storm is en golven vanuit de oceaan komen dan moet zo’n rots van goede huizen komen om het gebeuk van golven te weerstaan. Dit is goed zichtbaar en er zijn dus hele uitgesleten baaien die laten zien hoe de tijd van jaren de kliffs heeft bewerkt.

Er is op het eiland aangegeven dat er wat muziek zal zijn en tegenover ons legt een zeilboot aan die meteen een bord ophangt met reclame voor het chantikoor. Die hebben we die overigens nergens kunnen vinden maar wel een geweldige rockband verstopt op een binnenpleintje in Groix waarbij jong en oud gezamenlijk dansen met het bekende Bretonse dansje. Pinken in elkaar en rondhossen.

Vergelijkbaar met de polonaise in Nederland maar dan aangevoerd door een oud baasje die op zijn oude dag de jeugd wel kan motiveren mee te doen. We vermaken ons dus weer goed en bedanken voor we weglopen de oude baas nog even voor de vermakelijke avond. Leek wel een besloten feestje maar dan wel voor de eilandbewoners. We herkennen dat van onze tijd toen we woonde op Vlieland.

We hebben hier weer 2 dagen gratis liggen op ons kaartje en gaan nu voor de grote wandeling de Zuidwest kust langs naar het uiterste puntje van het eiland. Ik reken al snel uit dat de 5 km hemelsbreed al gauw 7,5 km heen is via het kustpad. We beginnen te lopen en zien direct al rescue boten van de brandweer zoeken naar groot benzine of oliespoor langs het eiland. Niet best en savonds zien we wat mogelijk de boosdoener was een gezonken speedboot met een 300 pk motor die gezonken wordt binnengesleept in de haven vlak achter onze boot wordt vastgelegd .

We lopen een fikse wandeling doen een aantal geocaches en besluiten er niet nog 3 km bij te plussen als we ook nog Pen En de vuurtoren willen bezichtigen. Na 15 km lopen komen we weer aan op de boot en ploffen met een biertje in de kuip.

Plannen maken voor de volgende morgen, we gaan zeilen naar Quiberon. een uurtje of 4 tot 6 varen afhankelijk van de wind windrichting stroming en deining. We gooien weer een hengeltje uit achter de boot en vangen weer 2 mooie makreeltjes. Astrid wil graag dat ik ze snel uit hun leiden verlost. Dus met fileer mes en snijmat snel de kop eraf ingewanden eruit en dan in een zakje in de koelkast. De maaltijd voor vanavond is alvast geregeld.

We hebben af en toe een grote golf achterop de wind in het begin iets te rustig mee maar later op de dag trekt deze aan en kunnen we met net nog niet te hoeven reven kruisend naar de haven van Quiberon. We worden weer ontvangen door de haven crew welke wel een plek heeft die ongeveer 2 meter zal zijn en anders lig je waarschijnlijk in de modder. Mij wat te veel misschien en waarschijnlijk. Alternatief wordt wachten op 2.20 mtr drempel water om een prachtige binnenhaven in te varen die inmiddels op de kaart nog steeds droogvallend is aangegeven maar waar prachtig de 2,20 meter achter blijft als 6 uur later het water weer wegloopt met de ebstroom.

We zoeken onze inmiddels Luxenburgse vrienden op en doen daar gezellig even een biertje zij hebben daar inmiddels na vele jaren wachtlijst voor de zeilboot een plekje in de haven en inmiddels met wat hobbels een appartement met uitzicht op de haven en de boot gekocht en aan het opknappen. Nadat we opzij kijken zien we een 50 jaar lidmaatschap vlaggetje van onze zeilvereniging de WvLelystad. Als we contact leggen is het de Edix met Ed en Claudia. Uiteraard een steigerborrel verder en de volgende avond nog een gezellige avond bij ons aan boord zijn we weer helemaal bijgekletst en spreken we af elkaar deze winter bij alle evenementen op de haven te gaan ontmoeten.

Onze buurman is een Fransman die mij aanspreekt en zegt in zijn allerbeste Engels dat ik iets op de blog geschreven heb over het gebrekkig Engels van veel Fransen, Wel grappig want omdat we de gesprekken beide in gebrekkig engels doen begrijpen we elkaar helemaal. Hij mag zijn te korte elektrische kabel bij ons over de touwen leggen en hij bied aan als we Croetsy zijn zijn box te vragen. Voor ons natuurlijk geen optie want ook hij komt 1 dag later hier weer terug en dan zouden we weer een ander stekkie moeten zoeken. Als de volgende morgen het water afneemt tot 3,5 meter besluiten we de drempel over te gaan en hebben daarmee 1,5 meter extra onder de kiel een fijn idee bij wegvaren uit een haven. We hebben de zinnen gezet op Croesty omdat daar een grote intermarche op de haven zit waardoor we alle voorraden weer gaan aanvullen. En onderweg besluiten we de watermaker op de 10 Ampere van de zonnepanelen weer wat water te laten maken zodat het watermaaksysteem mooi schoon blijft en de tank gevuld.

Fijn idee een watermaker te hebben zeker nu de autoriteiten in Frankrijk hebben afgekondigd alle misbruik van water te bestraffen omdat er een tekort dreigt aan drinkbaar water. Niet ieder bootbezitter leest of wil lezen dat het dus niet de bedoeling is dat je je boot met zoet drinkwater van zout ontdoet en dus misbruik maakt van drinkwater. We hebben onzelf getrakteerd op een heerlijk portie gamba’s en Astrid maakt er weer een culinair lekker sausje bij en met een lekker wit wijntje hebben we ons buikje weer gevuld en kunnen we met een gerust hard vanavond hier weer een muziekoptreden verwachten pal voor de boot.

In Vannes hebben weer afscheid genomen van onze buurtjes uit Lelystad, Louis en Sylvia, zij hebben ons met de camper opgezocht. Dat was weer heel gezellig. We ontmoeten in Vannes ook Jan en Yvon uit Kampen met de boot en zij lijken het geocachen wel leuk te vinden. We leggen uit hoe het werkt en lopen de eerste caches even met ze mee. Na alle muziek en festiviteiten besluiten we vroeg te vertrekken met opkomend hoog water, zodat we het ondiepe kanaaltje bij Vannes kunnen uitvaren naar Ile aux Moines een eiland in het midden van de Baai van Morbihan. Het eiland heeft een haventje met 2 drijfsteigers en een aantal mooringboeien. Aan de overkant ligt Port Blanc, waar we eerst proberen te gaan liggen maar de stroming is zo groot en de wind nog zo verkeerd dat we besluiten toch bij Ile aux Moines te gaan liggen. We roepen op en horen tussen alle andere oproepen iets van nr 1. Toen nog onbekend voor ons. Dus vragen we een veilige diepe boei en krijgen een mooie plek op 8 mtr diepte. Dan kan er dus nog wat af en liggen we altijd goed. Er is aan deze kant nauwelijks stroming en nauwelijks wind. We roepen de taxi op en een jonge dame in een rib (rubberboot met dikke motor) komt ons ophalen. dezelfde dame die gisteren heeft geholpen de boei op te vissen en onze landvast er aan vast te maken. Frans havenpersoneel ervaren we als super vriendelijk en zeer hulpvaardig.

Zodra we aan de kant zijn gaan we meteen wandelen en geocachen en komen de inmiddels ook fanatieke Jan en Yvon weer tegen. Aan steiger 1 die we gisteren niet goed begrepen lag Johan de Belg met Breehorn en stuurde ons een bericht. he ik heb jullie gezien. Wij hem nu ook op webcam van de haven maar s morgens was hij al weer vroeg de baai uit op naar een volgende plek. Wij laten ons na een lange wandeldag weer terug brengen naar de boot en hebben helaas op een aanliggend eiland na 3 kwartier zoeken, het vinden van de geocache moeten opgeven. Was te moeilijk tussen de bomen en rotsen. gelukkig hebben wel een mooie wandeling gehad met veel uitzicht punten en langs de oesterkwekers.

Nadat we weer een paar dagen hebben gelegen besluiten we met een niet te hoge coefficient de baai te verlaten. De baai van Morbihan staat bekend om zeer sterke stroming bij springtij. We gaan dus een uur voor kentering weg en worden met een mooie 2,5 knoop stroom mee naar buiten geslingerd en zijn daarmee om 0900 uur s morgens al in le Crouesty. Hier wacht op ons als het goed is onze passeport escales, verstuurd door onze thuishaven Folleux. Helaas is de taal nog af en toe wat lastig en komen ze er na 2 dagen achter dat ie gewoon netjes in de brievenbus lag. We doen nog even boodschappen in de grote supermarkt op de haven en zorgen dat we weer vol met water diesel en eten naar het volgende eiland kunnen, Belle Ile en mer. We varen vroeg weg omdat er in de morgen nog wat wind zou zijn. We besluiten zonder rif te vertrekken en voor we het weten zakt de wind eruit en kunnen we niet anders dan de rest op de motor te varen. We komen aan bij Belle Ile en mer en roepen de capitainerie op en vragen of we kunnen liggen in het Bassin Saline. We worden gevraagd aan de boeien buiten de haven vast te maken en we zullen worden opgehaald als we naar binnen kunnen.

Wederom bij 2 uur voor hoog water. de sluis gaat pas open als er meer dan 2,20 meter water is in het bassin. We varen naar binnen en worden door een vriendelijke, ruige meid, lang haar met petje en porto, rechtopstaand in de rubberboot en overal tatoes naar binnen begeleid. We krijgen een hele rustige plek eigen steigertje helemaal in het bassin. De verhalen van langer wakker liggen door feestende kroeggangers, daar hebben we dus geen last van gehad en we hebben dus ook niet gestapeld gelegen in de binnen haven. De kaart zegt 1,70 meter maar havenpersoneel weet dat er minstens 2,10 meter blijft staan.

Dit valt dus bijna helemaal droog en dus moet je wachten om hier naar binnen te kunnen varen.

We gaan hier fietsen huren en willen het eiland rond. Gelukkig zijn het elektrische fietsen, want ik zou ook niet weten hoe je anders al die heuvels op en af komt. We fietsen het hele eiland rond en hebben bij de eerste supermarkt even du pain, du vin et boursin gehaald voor onderweg. We fietsen door het plaatsje Sauzon, een plek waar je ook het eiland kan bereiken, echter wel alles aan boeitjes en op dit moment in grotere deining en wind. We zijn dus wel blij met ons plekje en fietsen het eiland verder rond langs nog wat mooie kliffen en worden op de helft van de dag getrakteerd op een fikse bui. maar gelukkig is het eiland niet groter dan texel dus na droge kleding klaart de lucht weer op en maken de rest van het rondje op het eiland af.

Zodra we weer op de boot zijn begroeten we Jan en Yvon nog even en begeven we ons in het feestgedruis. Er is nationaal feest op 14 juli de Franse revolutie de bestorming van de bastille in Parijs. Wat ook hier gevierd wordt met veel muziek bandjes en een groot vuurwerk. Dit hadden we natuurlijk allemaal niet willen missen.

Nadat het vuurwerk een brandje had gesticht op de forthelling heeft de plaatselijke brandweer adequaat de brand geblust en kon het feesten verder gaan.

In de vroege morgen na een paar dagen hebben we nog 1 dag een windrichting die ons naar een Noordelijker plekje kan brengen. We besluiten ondanks, we gaan zuid toch Noordelijk te varen en alsnog de eerder overgeslagen baai van Lorient te bezoeken. Als Astrid ineens zegt he kijk allemaal vogels duiken in het water, worden we weer getrakteerd op een groep dolfijnen. Ondanks dat we ze regelmatig zien blijft het een bijzonder tafereel. We hebben gehoord dat er ook een hele grote maanvis moet zwemmen in deze omgeving en die hopen we natuurlijk ook nog een keer te zien.

We maken vast in Kernevel en komen erachter dat dit wel een heel beroemde en beruchte plek is. In de WO-II hebben de duitsers hier de allergrootste beschermende bunkers gebouwd en hier rondgevaren met 130 onderzeeers , ze hebben hier gebouwd en ook schepen laten zinken voor de ingang om te voorkomen dat torpedo’s de schepen konden raken. S avonds horen we een MAG (machine geweer leegschieten) een oefening op een zwarte rubberboot die met hoge snelheid de marine basis nadert. Gek geluid waar ik na lange tijd nog steeds snel herkenning aan heb. Er wordt dus nog steeds door veel landen flink geoefend. Ook de gevechts heli’s vliegen hier dagelijks laag over.

Zwarte rubberboot in de aanval, aanval afgeslagen met MAG.

Een bijzondere boot is deze met een zeil als michelin mannetje, een mast die hydraulisch uitschuift en een zeil als vleugelmodel die zich in alle richtingen kan begeven. een echt onderzoekschip

Inmiddels is deze plek ook een samen scholing van mega grote race catamarans die allemaal dagelijks even een rondje naar buiten maken om te testen en te oefenen. Een mooi gezicht en vooral de snelheid die ze in zeer korte tijd kunnen bereiken. We maken ons maar niet te druk hoe we moeten uitwijken want dat redden we nooit met die snelheden. We fietsen hier nog even naar een supermarkt doen inkopen en ontmoeten hier onze Canadese vrienden Guy en Marie-Piere met de Westwind een 50 ft jeaneau. We nodigen ze uit in ons kleine stulpje en hebben een gezellige avond. Ook zij varen zonder vast doel de wereld over en gaan iedere keer een stukje verder. We gaan ze vast nog wel vaker ontmoeten. Na 2 dagen Kernnevel willen we door de voorspelde wind en regen een goede plek om te schuilen en besluiten over te steken naar Locmiquelic een leuke en mooie haven die met elke diepgang te bereiken is, en bij ons in de stopover zit van onze gratis havens. 2 dagen liggen en dan weer verder. Maar door 1 dag te betalen mogen we er 5 blijven liggen en overbruggen zo het mogelijk komende slechte weer. We lenen hier wat fietsen en gaan naar Port Louis waar we weer even gedag zeggen tegen Jan en Yvon uit Kampen. Ook doen we vervolgens nog een rondje geocachen. Gezellig stadje met weer een heus fort, citadel en een muur om de gehele stad.

Na het tekenen van het jaarcontract in Folleux, zijn we gaan wennen aan een nieuwe fase. Overal 2 nachten liggen of 5 dagen per jaar. We varen de La Vilaine verder af naar Arzal en bezoeken daar wat watersportwinkels. Alvast oriënteren op onze koelkast die af en toe kuren begint te krijgen en die ik tot nu toe nog steeds aan de praat kan houden. We lopen over de haven van Arzal en kijken even bij de sluis en genieten van het nog steeds mooie weer. De zon is onverbiddelijk en lijkt met zijn UV een ware sloper. We besluiten de naaimachine vandaag op de salon tafel te zetten en eens wat beschermingshoesjes te maken voor de gasfles en buitenboordmotor. Astrid gaat helemaal los op de stofjes en maakt van de lappen die we hebben zowaar een paar mooie afdekhoezen.

Het is nog steeds warm en zonnig dus we berekenen alvast hoe we straks de sluis van Arzal Camoel zullen nemen en hoe we zorgen dat we met het weekend op komst de eerste in de sluis zullen zijn. We maken 0700 uur los en liggen net als een Engelse mannenboot als eerste voor de sluis. Al snel loopt achter ons de toevoer vol en voor we het weten wordt de sluis volgepropt met ongeduldige Fransen die allemaal zo snel mogelijk met hoog water nog het open water willen kiezen. Hoogwater valt samen met de eerste schutting om 0800 uur dus we moeten rekening houden met alleen maar minder water als we varen. We komen de sluis uit en motoren zo snel mogelijk naar dieper water en hijsen de zeilen. We besluiten te zeilen naar Quiberon. We hebben een mooie wind en gooien weer een hengeltje uit als de wind weer minder wordt. Zodra we plek hebben in de haven tussen nog 1000 andere boten lopen we zo snel mogelijk naar een strandje. We koelen gelukkig wat af en lopen via de douches terug naar de boot. We maken gebruik van de gsm waar we met de code van het paspoort escales overal naar binnen komen. Op iedere haven van paspoort escales hebben we gratis wifi, gratis douchen, gratis elektra en een gratis ligplaats. Als echte Hollanders bevalt dat ons prima.

Al snel wordt er op de boot geklopt en staan er vrienden van de Larus Michel en Dany. Wij hebben afgelopen winter in Cherbourg op elkaars boot gepast. De Luxenburgers hebben een appartement op Quiberon gekocht en hebben na 11 jaar wachtlijst nu een definitieve plek in de haven. We wisselen gezellig ervaringen uit en gaan uiteraard wat geocachen, Naast de haven bevindt zich een sportvliegveld waar de hele dag vliegtuigjes vertrekken met parachutisten. We lopen in de vroege ochtend ons rondje, zodat als het warm wordt we weer kunnen gaan zwemmen om af te koelen. Geen overbodige luxe want in de grote haven is bij laag water weinig wind. Ik kijk wat in het rond en ontdek een 50 jaar Wvlelystad vlaggetje bij een paar boten verderop. De Helena, een winterligger die eens in de 2 jaar bij onze haven in Lelystad op de wal gaat. De wereld is klein, ook hier in Zuid Bretagne.

We gaan weer wat puzzelen op komende havens en hebben ontdekt dat Trinite Sur Mer ook een mooie haven lijkt te zijn en bij het juiste tij uitstekend te bezoeken. Er liggen hier mega grote wedstrijd trimarans die de wereld omzeild hebben in zo’n 42 dagen. Iets sneller dan dat wij er over zouden doen. We vertrekken met wat mistig weer en varen zonder wind langzaam naar de overkant. We zeilen maar komen met een snelheid rond de 3 knopen niet echt hard vooruit.

Een gezellige haven en leuk weer wat geocaches kunnen doen. We wandelen langs de rivier waar veel drukte is met allerlei oester kwekerijen waar nu grote stalen rekken gebruikt worden om te kweken. We hebben weer een mooi plekje en liggen langs een Frans stel die in zeer gebrekkig Engels met ons toch een gesprek aan knopen. We krijgen mooie filmpjes te zien van de dolfijnen show die ze hebben gezien en welke tochtjes ze gemaakt hebben. Ook zij gaan voorlopig even de kant op zoals zoveel booteigenaren in de drukke tijd van de Franse zomervakantie. We verwachten een ware uittocht uit Parijs en iedereen zou in deze omgeving zijn vakantie vieren. Tot nu toe valt het nog heel erg mee. We wandelen door de bossen en ontdekken een hunnebed/menhir stapeltje in het bos en doen weer een geocache bijschrijven. Het is nog steeds mooi weer maar er is wel wat verandering op komst. Niet alleen in Nederland een hittegolf maar ook hier tikken we al de 39 graden aan. Doordat er wat meer wind komt, hebben we de zinnen gezet op Le Crouesty zodat we ons kunnen voorbereiden op de Golf van Morbihan. We liggen dan net om de hoek en kunnen een goede planning maken de baai in te varen. Bij verkeerde stroom en timing kun je hier 9 knopen stroom mee of tegen hebben. Dat willen we niet verkeerd doen. We lopen vanaf Le Crouesty een rondje over de punt van het land naar de ingang van de baai. Bij Port Navalo kunnen we vanaf de heuvel de boten de baai in zien varen en zien het ravelige water. Boten die aan komen varen met een flinke snelheid vallen bijna volledig stil bij het binnen varen. Een mooi gezicht en geeft ons alvast een goed beeld van wat we kunnen verwachten.

We lopen terug naar de haven en doen bij de grote supermarkt op de haven onze boodschappen. We nemen 2 grote rugzakken mee en een boodschappentas. Afgeladen vol komen we terug op de boot. We doen vandaag weer een klusje van het lijstje. De RVS beschermring voor de ankerketting was los gekomen en ingewaterd. Nu we al zoveel dagen zon hebben is dit allemaal mooi gedroogd en kunnen we de binnenzijde van het luik opvullen met hout en verder afkitten met sykaflex. daarna kunnen we de RVS ring weer terug plaatsen en goed verankeren in de kit. Na een dag drogen in de zon is de kit mooi uitgehard en kunnen we weer met een gerust hart de 70 meter anker ketting erlangs laten lopen. We gaan wederom aan het rekenen en willen naar Vannes. We berekenen wanneer we de minste stroming hebben bij de ingang van de baai en hoe we voldoende water zullen hebben bij het invaren van het kanaal naar Vannes, de Lla Marle. Onze 2 meter diepgang is hier een kritische factor, Het betekend weer op juiste tijd vertrekken en vooral niet te vroeg aankomen bij de ingang van het Vannes kanaal. Ondanks het stationair varen halen we makkelijk de 8,5 knopen en gaan dus veel te hard. De baai is een prachtig groot binnenmeer met heel veel eilanden en veel diepe en ondiepe geulen.

Gelukkig heeft navionics ons goed geholpen en weten we altijd meer dan 2 meter water te bevaren. Bij de ingang naar Vannes lijkt het of de eerste en de enige zijn die nu al hier zijn. Maar dat komt mooi uit want na het uitwijken voor 2 veerboten weten we aan de steiger voor de brug naar Vannes vast te maken en maken een lunch en genieten wederom van de omgeving.

De havenmeester komt klokslag 1400 uur naar de brug, maakt deze handmatig open en neemt de gegevens van de boot op en geeft ons een plekje in de haven. Helemaal aan het einde in de kom box 132. Perfect uit de inmiddels toenemende wind en beschut. Ontvangen met Keltische muziek die dit hele weekend wordt gespeeld. Vele doedelzakken en klarinetten en op vele plekken tegelijk. Voor de oortjes af en toe net iets te veel. Inmiddels zien we op Polarsteps onze buren uit Lelystad met de camper koers zetten deze kant op en na een telefoontje blijkt het te kloppen Louis en Sylvia komen bij ons buurten en zoeken een camping in de buurt om op de fiets naar ons toe te komen. Dit is meteen weer gezellig en we maken er gelijk een paar gezellige dagen van. We eten en drinken samen wat in Vannes en op de boot. Zoals altijd valt er nooit een stilte. We doen wat geocaches en eten een crepe en drinken gezellig wat blonde biertjes en Cider. We nemen afscheid en maken ons klaar om morgen de V snaar even wat op spanning te zetten ( weer even een klusje van de lijst afstrepen) en weer berekenen hoe laat we weg kunnen. We betalen voor het eerst in 12 dagen 45 euro voor een overnachting en gaan morgen het beruchte kanaaltje weer door om vervolgens de eilanden te bezoeken in golf de Morbihan. We hopen morgen te kunnen liggen aan een mooring bij Ile aux Moines en willen het eiland bezoeken. Dat wordt weer de dinghy oppompen of gebruik maken van de taxidiensten van de eilanden. We hebben er weer zin in. De harde wind is weer gaan liggen en het lijkt weer prachtig weer te worden.